İngiliz dil bilimcisi J. L. Austin’ın Harvard Üniversitesi’nde “How to Do Things with Words” başlığı altında 1955 yılında düzenlediği konferans serisinde, kimi ifadelerin yalnızca tanımlayıcı veya bir eylemi beyan edici özelliği olmasının yanı sıra, “ifade ettikleri eylemi gerçekleştiren bir kuvvet” sahibi olduklarını da öne sürmüştür (Bolt, B. 2008). Austin bu ifadeleri, dünyada yarattıkları etkiden ötürü “performatif” olarak tanımlamıştır. Austin’e göre I do, performatif dil eyleminin açık bir örneğidir.
Türkiye’de dil felsefecilerince ‘Söz Eylemi Kuramı’ olarak incelenmiş, konuşmanın eylemi gerçekleştiriyor olma halinin yarattığı dönüşümsel etkiye (etki - söz eylemi) referansla, bir sanat yapıtının da performatif olabilecegini öngören, Londra’da yerleşik, değişik sanat disiplinlerinde üreten bu sanatçı gurubu, sanatta performatif olguyu incelemek, araştırmak ve sorgulamak adına ürettikleri işleri bu sergiyle Pg Art Gallery’nin katkılarıyla bir araya getirmişlerdir.
Katılımcı sanatçılar:
Peggy Atherton, yol kazalarında ölen hayvan cesetleri, bulunmuş hayvanlar ve böcekler ile geniş bir yelpazede çalışan Londra temelli bir sanatçıdır. Gerek cenaze gerek ise kutlamaya ilişkin nesneler üretir. Bu karmaşık ilişki, küresel ekoloji ve çevreye olan etkimize yönelik olarak son derece yerindedir. Sanatçının son dönem sergilerini gerçekleştirdiği galeriler arasında Unit 24 (Londra) ve Kate MacGarry Gallery (Londra) yer almaktadır. Ayrıca Belçika’daki Orion Art Gallery’deki What’s New from London’da Londra’yı temsil etmiştir. Diğer çalışmaları arasında London Gallery West’teki Wake ve Port Elliott Edebiyat Festivali’ndeki gezi müze çalışması olan Mini Museum yer almaktadır.
Maria Bartolo’nun çalışmaları yaşam ile performans arasında işleyen, soyut (çoğu zaman gözden kaçabilen) durum temelli ifadelerdir. De La Warr Pavyonu’ndaki Handbag Art (El Çantası Sanatı), altı parçalık sanat/müzik temalı radyo programı Subway Sect (Jim Lambie, Hayley Newman, Nathaniel Mellors, Dan Fox, Kevin Shields ve Primal Scream ile birlikte) ve Liverpool Bieneli’nin katkılarıyla Tate Britain Küratoryal Sempozyumu’nda gösterilen yapıtları çalışmaları arasında yer almaktadır.
Annie Davey ampirik araştırma ve hikaye yoluyla tarihin nasıl oluştuğunu, nasıl tekrar yazıldığını geçmişin yenilenmesi ile geçmişle olan ilişkimizdeki sürekli dönüşümleri yeniden ele almaktadır. Performance as Publishing (South London Gallery), Form Content küratörlüğündeki Press Release (BolteLang, Zurich) ve Corin Sworn küratörlüğündeki Elastic Frames (Transmission Gallery, Galsgow) son dönem sergileri arasında yer almaktadır.
Dolanbay, sanatçı, sanat ve yaşam temelli üçlü bir odak ile sanat teorilerini ve çağdaş sanatı biçimlendiren tarihi değişimlerin belirgin ve ardışık pratiklerini incelemektedir. Bu paralelde, söz ve görsel dil estetiği felsefi eşdeğerlilik kuramıyla, edinçsel/saptayıcı; gerçeklik/olasılık ve etki-eylem/temsil ikilemleriyle çağımıza ulaşan ve günümüzde artık sürekli kendini tekrarlamakta olan görsel dil estetiğinin progresif açılımı adına bir dizi resim ve performatif enstalasyon üretmiştir.
Dolanbay Birleşik Krallık’ta üç boyutlu tasarım ve disiplinler arası güzel sanatlar eğitimi almıştır. Londra, İstanbul ve Berlin’de kişisel ve ortak sergi çalışmaları ve sanat performansları gerçekleştirmiştir.
Ben Joiner’ın son çalışmaları elle tutulur ve pragmatik olandan uzağa, tiyatroya, zihnin belirsizlikleri ve hayalleri yönünde bir yer aramaktadır. Gerek renk, gerekse biçimin önerdiği çağrışımsal ilişkiyi kullanan okumalar aynı anda hem imalı, hem rahatsız edici, hem de mizahidir.
AVA Metropolitan Gallery (Cape Town), Harry Zellweger Gallery (Basel) ve Art Council ile Contemporary Art Society sergi mekanları arasında yer almaktadır.
